HOE LEID IK EEN BIDSTOND?
George Verwer
 
Diepgaande studies, onderzoeken en het gebruik van computers in zendingswerk (hoe nuttig computers ook mogen zijn), kunnen nooit de vurige gebeden van Gods kinderen vervangen. Honderden Bijbelgedeelten en tientallen goede boeken getuigen van de waarde die God aan het gebed hecht. Hij roept ons op tot voor¬bede, zowel alleen als in groepsverband. Het feit dat er zo weinig aanhoudend en gericht gebed is voor landen en volkeren die het evangelie nog moeten horen, zou ons, die Jezus liefhebben en Hem willen volgen, iets moeten doen.
Veel christenen zouden wel gericht voor zendingswerk willen bidden, maar ze weten niet hoe dat moet. Anderen vinden de bidstonden in hun gemeente saai en weinig aantrekkelijk. Zelfs in groepen en kringen waar een nieuwe belangstelling is ontstaan voor gebed en aanbidding, is niet altijd evenveel doelgerichte voorbede voor wereldwijde evangelieverkondiging. Bijbelgedeelten zoals Mattheüs 9 vers 36 t/m 38, laten heel duidelijk zien hoe belangrijk de voorbede is bij het uitvoeren van de grote opdracht van onze Heer:
'Toen Hij de scharen: zag, werd Hij met ontferming over hen bewogen, daar zij voortgejaagd en afgemat waren, als schapen die geen herder hebben. Toen zeide Hij tot Zijn discipelen: De oogst is wel groot, maar arbeiders zijn er weinig. Bidt daarom de Heer van de oogst, dat Hij arbeiders uitzende in Zijn oogst.'
Wat kunnen we doen? De feiten op een rijtje zetten en geloven dat ze waar zijn, is niet genoeg. Er moet actie komen! Voorgangers, leidinggevenden in de kerk en gemeenteleden moeten hierbij met elkaar samenwerken. Graag geef ik een paar praktische suggesties, waarvan ik in de loop der jaren het effect gezien heb:

• De hoofden moeten bij elkaar gestoken worden om te bepraten welke stappen ondernomen kunnen worden om de bidstond weer tot de belangrijkste bijeenkomst in de gemeente te maken.
• Er moet liefdevol maar duidelijk geleerd worden wat de bijbel over het gebed te zeggen heeft.
• Er moeten boeken onder de gemeenteleden gebracht worden die de waarde van het gebed benadrukken, samen met informatiebronnen zoals: het mapje 'Bid voor de wereld' of het engelse boek 'Operation World'.
• Degenen die voor de bidstond verantwoordelijk zijn, zouden tijd met God moeten doorbrengen en de zaak serieus moeten voorbereiden.
• Zendingswerk moet méér voor de mensen gaan leven en het moet méér in het persoonlijk
  vlak getrokken worden. Dit gebeurt als voorgangers:

1. Aanmoedigen tot een persoonlijke correspondentie met zendelingen.
2. Gezinnen aanraden om een zendingsgezin te 'adopteren' en zo nu en dan tijdens de bidstond gelegenheid geven om een paar gebedspunten over dat gezin door te geven.
3. Afspreken dat zendelingen die de gemeente bezoeken onderdak vinden bij de gemeenteleden thuis.
   

• Zo vaak mogelijk zendelingen uitnodigen om tijdens de bidstond gebedsonderwerpen door te geven en over hun werk te vertellen. Na afloop van de bidstond kan er bovendien nog gelegenheid gegeven worden tot een persoonlijke kennismaking.
• Gemeenteleden adviseren om als de mogelijkheid zich voordoet, zendingsvelden en/of thuiskantoren te bezoeken.

De eigenlijke bidstond:
Hoe kunnen we uit de sleur geraken die de bidstond tot de meest onpopulaire en saaie bijeen¬komst gemaakt heeft? Graag geef ik een aantal suggesties door, die in het werk van Operatie Mobilisatie al meer dan veertig jaar effectief zijn gebleken:

• Het is belangrijk dat er gezorgd wordt voor afwisseling. Alle routinehandelingen worden op den duur steeds onbelangrijker voor ons. Er kan voor afwisseling gezorgd worden door nu eens te beginnen met aanbidding en dankzegging en dan weer met een korte inleiding die aanmoedigt tot gebed. Soms kan men beginnen door de aanwezigen een aantal gebedsverhoringen te laten noemen, of door een aantal dia's of een korte film te vertonen.
• Lange perioden waarin hetzelfde gedaan wordt, moeten voorkomen worden. Als we bidden moet het verstand er volledig bij betrokken blijven. Lange perioden waarbij geen persoonlijke inzet gevraagd wordt, kunnen de gedachten gemakkelijk doen afdwalen. Het is dan ook een goed idee om de bidstond in korte perioden te verdelen. Hier volgen enkele mogelijkheden:

1. Na enige tijd als één grote groep gebeden te hebben, kunnen de aanwezigen worden onderverdeeld in kleine groepjes. Hierdoor krijgt iedereen de kans om aan het gebed deel te nemen. Elke groep kan informatie gegeven worden over een bepaald land of een bepaalde streek, met de bedoeling dat ze hun gebed daarop richten.
2. Er kan gebruik gemaakt worden van films en klankbeelden (diaseries met daarbij een in¬gesproken tekst op cassette). Veel zendingsgenootschappen hebben dergelijk materiaal ter beschikking om daarmee voorbede te stimuleren.
3. Noem een aantal gebedsonderwerpen. Maar pas op: houd het kort! Lange preken en gedetailleerde verslagen doden niet alleen de sfeer van de bidstond, maar laten bovendien weinig tijd over voor gebed. Gebedsonderwerpen kun¬nen zelfs reeds van tevoren opgeschreven worden om ze uit te delen als de mensen binnen komen. Ook kunnen ze op een schoolbord geschreven worden. Eén van de beste hulpmiddelen is een overheadprojector, omdat daarmee ook gemakkelijk situatieschetsen en plattegronden vertoond kunnen worden.
4. Houd de inleiding uit Gods woord kort ... maar krachtig!
5. Lees regelmatig gedeelten voor uit biografieën van zendelingen of uit boeken over gebed.
   Vraag van tevoren een aantal mensen om een kort verslag te geven over een bepaald zendingsveld. Dit verslag kan bestaan uit een statistisch overzicht van de bevolkingsgroepen, godsdiensten, enz. (gemakkelijk te vinden in het mapje 'Bid voor de wereld' of het Engelse boek 'Operation World'), informatie over het zendingswerk dat er wordt gedaan en een paar laatste nieuwtjes uit de krant die met dat zendingsveld te maken hebben.
6. Speel een kort gedeelte van een cassette af, die door een zendeling op het veld is ingesproken.
7. Als er dia's vertoond worden, stop dan om de vijf à tien minuten voor een tijd van gebed. Dit is beter dan een langdurige diapresentatie, waarbij na afloop de meeste informatie weer vergeten is.
8. Zie de waarde van goede muzikale begeleiding niet over het hoofd. Het kan een enorme hulp zijn bij aanbidding en vormt dikwijls een waardevolle stimulans. Tijdens een lange bidstond is het goed om af en toe even te stoppen om samen te zingen, God te aanbidden en te danken.

Hoe vaak en waar zouden bidstonden gehouden moeten worden?
Naast de wekelijkse bidstond in de kerk, adviseer ik om zo nu en dan ook bidstonden bij de mensen thuis te organiseren. Hierdoor worden onze huizen meer benut en ontstaat tevens een fijne gemeenschapssfeer. Op deze manier voorkomen we het gevaar dat voorbede voor de zending, gescheiden wordt van gemeenschap en geestelijke groei. In de hele wereld zien we dat God aan het werk is door kleine huiselijke bijeenkomsten. Het zou dwaas zijn als de kerk van dit idee helemaal geen gebruik zou maken. Aan de andere kant is het triest om te zien dat veel van deze 'huisgroepen' geen enkele interesse hebben om gerichte voorbede voor zendingswerk te doen.
Ik geloof dat er spontane bidstonden belegd kunnen worden tijdens vroege ochtenduren en gedurende middagpauzes. Zelfs zijn hele dagen van gebed mogelijk. Bij Operatie Mobilisatie hebben we nu langer dan veertig jaar regelmatig lange bidstonden gehad. Soms duurden ze zelfs tot diep in de nacht. Ik geloof dat dit één van de belangrijkste redenen is dat we zoveel hebben mogen meemaken. Over de hele wereld hebben we overwinningen gezien, zowel met onze beide zeeschepen als met de teams in meer dan vijfentwintig verschillende landen. Tijdens deze lange bidstonden moet iedereen vrij zijn om elk moment te kunnen. vertrekken. Het is geen geestelijke marathon. Aan de andere kant zal iedereen z'n verantwoordelijkheid beseffen om te bidden voor de zending, wan¬neer er goede informatie verstrekt wordt. EN VOOR BIDDEN IS TIJD NODIG!!

We zijn in een geestelijke oorlog verwikkeld. Gebed is één van onze belangrijkste wapens. Geloof is er ook nauw mee verbonden. We mogen niet verwachten dat het gemakkelijk zal zijn. Satan zal onmiddellijk de tegenaanval inzetten, zodra we iets gaan ondernemen dat te maken heeft met doelgerichte voorbede. We moeten elke vorm van ontmoediging weerstaan en doorzetten, koste wat het kost. De helft van de wereldbevolking heeft het evangelie nog steeds niet gehoord. Wat wij doen door te bidden, zal door Gods genade en souvereiniteit van beslissende invloed zijn op de vraag of zij het ooit zullen horen. Laten we creatief zijn in het volbrengen van onze taak en laten we daarbij de nodige discipline betrachten.